(Бахшида ба 35 – солаги Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон)
Истиқлол ва соҳибихтиёрии давлат, ки баъд аз садсолаҳои тӯлонии муборизаҳо, ҷоннисориҳо ва заҳматҳои вазнини мардуми озодихоҳи тоҷик ба даст омадааст, ҳамчун дастоварди бузурги таърихӣ арзёбӣ мегардад, зеро маҳз ҳамин истиқлолият заминаи бунёди давлати муосирро фароҳам овард, ва дар баробари ин, дар назди ҷомеаи кишвар вазифаҳои ниҳоят муҳиму пурмасъулиятро гузошт, ки яке аз муҳимтарини онҳо ташкили низоми давлатдории ҷавобгӯ ба манфиатҳои миллӣ ва мутобиқ ба талаботи замони муосир мебошад, ва барои амалӣ намудани ин ҳадафҳо талошҳои пайваста ва иродаи қавӣ зарур гардид, зеро бунёди давлати мустақил танҳо бо эълони истиқлолият маҳдуд намешавад, балки он раванди тӯлонӣ ва мураккабест, ки дар он ҳар як шаҳрванд бояд саҳми худро гузорад, ва маҳз ҳамин ҳисси масъулиятшиносӣ ва ватандӯстӣ буд, ки ба халқи тоҷик имкон дод дар шароити душвор низ роҳи рушди устуворро интихоб намояд, ва бо гузашти вақт пояҳои давлатдориро мустаҳкам созад, ва арзишҳои миллӣ, аз ҷумла забон, фарҳанг ва анъанаҳоро ҳифз намояд, ва ҳамзамон барои пешрафти иқтисодӣ ва иҷтимоӣ заминаи боэътимод гузорад, ва ҳамин тариқ истиқлолият на танҳо рамзи озодӣ, балки омили асосии рушди ҳамаҷонибаи кишвар гардид, ва имрӯз мо метавонем бо ифтихор бигӯем, ки истиқлолият барои миллати тоҷик на танҳо як воқеаи таърихӣ, балки оғози давраи нави тараққиёт мебошад, ва маҳз ба шарофати он Тоҷикистон тавонист ҷойгоҳи худро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ пайдо намояд, ва муносибатҳои байналмилалиро густариш диҳад, ва дар баробари ин ҳифзи манфиатҳои миллиро таъмин созад, ва бо такя ба арзишҳои миллӣ роҳи давлатсозии худро идома диҳад, ва ҳамин раванд нишон медиҳад, ки истиқлолият барои мо на танҳо ҳуқуқ, балки масъулияти бузург низ мебошад, ва ҳар як насли имрӯзу оянда вазифадор аст онро ҳифз намояд, ва дар таҳкими он саҳм гузорад.
Истиқлолу озодӣ ҳамчун муқаддастарин неъмат барои ҳар як миллату давлат эътироф гардида, арзиши он бо ҳеҷ чиз баробар намешавад, зеро маҳз озодӣ ба инсон имконият медиҳад, ки сарнавишти худро мустақилона муайян намояд, ва барои расидан ба ҳадафҳои олӣ талош варзад, ва ҳамин аст, ки мардуми тоҷик истиқлолиятро бо тамоми ҳастӣ қадр мекунанд, ва онро ҳамчун неъмати бебаҳо ҳифз менамоянд, ва барои пойдории он омодаанд ҳар гуна душвориро паси сар намоянд, ва тавре ки Эмомалӣ Раҳмон таъкид менамоянд, ҳифзи истиқлолият ва ваҳдати миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад, ва ин гуфтаҳо имрӯз аҳамияти хоса доранд, зеро дар ҷаҳони муосир таҳдидҳо ва хатарҳои гуногун мавҷуданд, ки метавонанд ба суботи давлатҳо таъсир расонанд, ва аз ин рӯ зарур аст, ки ҳар як шаҳрванд бо ҳисси баланди ватандӯстӣ дар ҳифзи манфиатҳои миллӣ саҳмгузор бошад, ва барои рушди ҷомеа фаъолона иштирок намояд, ва дар баробари ин ба арзишҳои миллӣ эҳтиром гузорад, ва онҳоро ба наслҳои оянда мерос гузорад, ва ҳамин тарзи муносибат метавонад кафолати пойдории истиқлолият гардад, ва ҷомеаро ба сӯи пешрафт раҳнамоӣ намояд, ва ба таҳкими пояҳои давлатдорӣ мусоидат кунад, ва дар натиҷа сатҳи зиндагии мардум беҳтар гардад, ва шароити мусоид барои рушди минбаъдаи кишвар фароҳам оварда шавад, ва ҳамаи ин нишон медиҳад, ки истиқлолият на танҳо арзиш, балки масъулияти бузурги шаҳрвандӣ низ мебошад.
Пас аз барҳам хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ дар харитаи сиёсии ҷаҳон давлатҳои нави соҳибистиқлол пайдо шуданд, ки ҳар кадоми онҳо роҳи рушди худро интихоб намуданд, ва Ҷумҳурии Тоҷикистон низ дар қатори ин давлатҳо 9 сентябри соли 1991 истиқлолияти давлатии худро эълон карда, ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гардид, ва ин воқеа барои миллати тоҷик аҳамияти ниҳоят бузург дошт, зеро он имконият фароҳам овард, ки кишвар мустақилона сиёсати дохилӣ ва хориҷии худро пеш барад, ва манфиатҳои миллиро ҳимоя намояд, ва дар баробари ин ҳуввияти миллиро эҳё ва таҳким бахшад, ва дар арсаи байналмилалӣ ҳамчун давлати мустақил муаррифӣ гардад, ва бо дигар кишварҳо муносибатҳои дӯстона барқарор намояд, ва дар ташкилотҳои байналмилалӣ фаъолона иштирок кунад, ва ҳамин раванд боис гардид, ки Тоҷикистон тадриҷан мавқеи худро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мустаҳкам намояд, ва дар баробари ин ба рушди иқтисодӣ ва иҷтимоӣ ноил гардад, ва шароити зиндагии мардум беҳтар шавад, ва инчунин рамзҳои давлатӣ, аз ҷумла Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ, ҳамчун нишонаҳои асосии давлатдорӣ қабул гардиданд, ва онҳо имрӯз рамзи ифтихор ва ягонагии миллат ба ҳисоб мераванд, ва ҳар як шаҳрванди кишвар онҳоро бо эҳтироми хоса қабул мекунад, ва ҳамин ҳама нишон медиҳад, ки истиқлолият барои миллати тоҷик сарчашмаи ифтихор ва пешрафт мебошад, ва имрӯз, дар арафаи таҷлили 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ин дастовардҳо боз ҳам равшантар эҳсос мегарданд, ва ҷомеа бо ҳисси баланди ифтихор аз роҳи тайнамудаи худ ёдовар мешавад, ва ба ояндаи боз ҳам дурахшон бо боварӣ менигарад, ва ҷашни 35-солагӣ на танҳо санаи таърихӣ, балки нишони таҳкими давлатдорӣ, ваҳдати миллӣ ва пешрафти устувори кишвар маҳсуб меёбад.
Бо вуҷуди дастовардҳои назаррас, солҳои аввали истиқлолият барои Тоҷикистон давраи хеле душвор ба ҳисоб мерафт, зеро нофаҳмиҳои сиёсӣ ва ихтилофҳои дохилӣ ба низоъҳои ҷиддӣ оварда расониданд, ки оқибат ба ҷанги шаҳрвандӣ табдил ёфтанд, ва ин ҷанг ба иқтисодиёт ва иҷтимоиёти кишвар зарари калон расонид, ва ҳаёти осоиштаи мардумро халалдор намуд, ва боиси талафоти зиёди инсонӣ гардид, ва дар чунин шароити вазнин зарурати барқарор намудани сулҳ ва ваҳдати миллӣ пеш омад, ва маҳз бо талошҳои хирадмандона ва иродаи қавии роҳбарияти давлат, бахусус Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, сулҳ барқарор гардид, ва ваҳдати миллӣ таъмин шуд, ва ин дастовард ҳамчун яке аз муҳимтарин пирӯзиҳои таърихии Тоҷикистон арзёбӣ мегардад, зеро он заминаи рушди минбаъдаи кишварро фароҳам овард, ва барои таҳкими давлатдорӣ мусоидат намуд, ва имкон дод, ки ҷомеа ба роҳи созандагӣ баргардад, ва раванди бунёдкорӣ вусъат ёбад, ва дар натиҷа Тоҷикистон тадриҷан ба сӯи пешрафт ҳаракат кунад, ва мавқеи худро дар арсаи байналмилалӣ мустаҳкам намояд, ва имрӯз кишвар ҳамчун давлати сулҳхоҳ ва ташаббускор шинохта мешавад, ва дар ҳалли масъалаҳои глобалӣ, аз ҷумла мушкилоти вобаста ба об, саҳми назаррас мегузорад, ва ташаббусҳои он аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ дастгирӣ меёбанд, ва ҳамаи ин нишон медиҳад, ки истиқлолият барои миллати тоҷик на танҳо озодӣ, балки имконияти рушд ва пешрафтро низ фароҳам овардааст, ва аз ин рӯ ҳифзи он вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванд мебошад, ва бояд кӯшиш намоем, ки ин неъмати бузург барои наслҳои оянда низ пойдор боқӣ монад
АЗИМОВ Холиқназар Ҳакимович, муовини директор оид ба илм ва инноватсияи Коллеҷи техникии ДТТ ба номи академик М.Осимӣ, номзади илмҳои техникӣ, дотсент
