(Бахшида ба 35 – солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон)
Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар миллат арзишмандтарин неъмат маҳсуб ёфта, барои мардуми тоҷик он на танҳо як рӯйдоди таърихӣ, балки оғози давраи нави худшиносӣ, эҳёи арзишҳои миллӣ ва таҳкими пояҳои давлатдорӣ ба ҳисоб меравад, зеро маҳз бо шарофати соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон имконият пайдо кард, ки роҳи рушди мустақили худро муайян намуда, дар арсаи байналмилалӣ ҳамчун давлати соҳибихтиёр ва дорои мавқеи устувор баромад намояд, ки ин раванд ба баланд гардидани обрӯву эътибори кишвар ва муаррифии он дар миёни давлатҳои ҷаҳон мусоидат кард, ва имрӯз метавон бо ифтихор гуфт, ки номи Тоҷикистон ва миллати тоҷик дар тамоми ҷаҳон шинохта шудааст, ки ин худ як нишонаи равшани самараи истиқлолият мебошад.
Дар давраи соҳибистиқлолӣ, бо роҳнамоии сиёсати дурандешона ва талошҳои пайгиронаи роҳбарияти давлат, Тоҷикистон тавонист мавқеи худро дар арсаи байналмилалӣ устувор гардонад ва бо кишварҳои гуногуни ҷаҳон ва созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ муносибатҳои дипломатӣ ва ҳамкориҳои судмандро ба роҳ монад, ки ин ҳамкориҳо барои рушди иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва сиёсӣ заминаи мусоид фароҳам оварданд, ва имрӯз кишвар ҳамчун узви фаъоли ҷомеаи ҷаҳонӣ дар ҳалли масъалаҳои муҳимми умумибашарӣ иштирок намуда, дар пешбурди ташаббусҳои созанда нақши назаррас мебозад, ки ин раванд нишон медиҳад, ки истиқлолият ба Тоҷикистон имконият дод, ки аз як кишвари вобаста ба як давлати фаъол ва таъсиргузор табдил ёбад.
Ба даст овардани истиқлолият дар таърихи давлатдории тоҷикон рӯйдоди тақдирсоз буд, зеро маҳз аз ҳамин сана мардуми тоҷик соҳиби ҳаққи муайян намудани сарнавишти худ гардиданд ва тавонистанд ҷомеаи худро ба сӯи бунёди давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ роҳнамоӣ намоянд, ки дар он ҳуқуқу озодиҳои инсон, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва рушди ҷомеаи шаҳрвандӣ дар мадди аввал қарор доранд, ва ин ҳама нишон медиҳад, ки истиқлолият на танҳо як мафҳуми сиёсӣ, балки арзиши воқеии зиндагии ҳар як шаҳрванд мебошад.
Дар баробари ин, давраи истиқлолият бо як қатор мушкилоти ҷиддӣ оғоз ёфт, ки барои давлат ва миллат имтиҳони сахт гардид, зеро ҷанги шаҳрвандӣ хатари аз байн рафтани давлатдории миллӣ ва пароканда шудани миллатро ба миён овард, аммо иродаи қавии мардум ва талошҳои пайгиронаи роҳбарияти давлат имкон дод, ки сулҳу субот барқарор гардида, кишвар аз вартаи нооромӣ раҳо ёбад, ва ин рӯйдод ҳамчун яке аз муҳимтарин дастовардҳои таърихӣ дар хотираи миллат боқӣ мемонад, зеро маҳз сулҳ ва ваҳдат заминаи асосии рушди минбаъдаи давлат гардиданд.
Бо барқарор гардидани субот ва таҳкими пояҳои давлатдорӣ, Тоҷикистон тавонист ба марҳилаи нави рушд ворид шавад ва барои пешрафти иқтисодӣ ва иҷтимоӣ чораҳои зарурӣ андешад, ки дар натиҷа бунёди инфрасохтори муосир, аз ҷумла роҳҳо, нақбҳо ва пулҳо, ба яке аз самтҳои афзалиятнок табдил ёфт, зеро чунин иншоотҳо на танҳо барои беҳтар намудани равуо ва робитаҳои дохилӣ аҳамияти калон доранд, балки ба рушди иқтисоди миллӣ ва густариши ҳамкориҳои минтақавӣ низ мусоидат мекунанд, ва имрӯз метавон гуфт, ки Тоҷикистон тадриҷан аз бунбасти коммуникатсионӣ раҳо ёфта, ба як кишвари пайвасткунанда табдил ёфтааст.
Ҳамзамон, масъалаи таъмини истиқлолияти энергетикӣ низ ба яке аз ҳадафҳои муҳими стратегии давлат табдил ёфта, дар ин самт сохтмони нерӯгоҳҳои барқи обӣ, хатҳои интиқоли барқ ва дигар иншооти муҳими энергетикӣ амалӣ гардиданд, ки ин тадбирҳо барои таъмини рушди устувори иқтисодӣ ва беҳтар намудани шароити зиндагии мардум аҳамияти калон доранд, ва имрӯз натиҷаҳои ин сиёсати дурандешона дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа эҳсос мешаванд.
Таҷрибаи давлатдорӣ нишон медиҳад, ки истиқлолият ва ваҳдати миллӣ ду пояи асосии пойдории давлат мебошанд, зеро маҳз тавассути онҳо метавон суботи сиёсӣ, рушди иқтисодӣ ва пешрафти иҷтимоиро таъмин намуд, ва ҳар як шаҳрванди кишвар бояд дарк намояд, ки ҳифзи ин арзишҳои муқаддас вазифаи ӯст, зеро ояндаи давлат аз масъулият ва саҳми ҳар як шахс вобаста мебошад, ва танҳо дар сурати муттаҳид будани ҷомеа метавон ба ҳадафҳои бузург ноил гардид.
Имрӯз, дар остонаи ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ҳар яки мо бо ҳисси баланди ифтихор ба дастовардҳои бадастомада назар афканда, вазифадорем, ки барои боз ҳам ободу пешрафта гардидани Ватани азизамон саҳми худро гузорем, зеро истиқлолият на танҳо мероси гузашта, балки масъулияти имрӯзу фардои мост, ва маҳз тавассути ҳифз ва таҳкими он метавон ояндаи дурахшони Тоҷикистонро таъмин намуд. Истиқлолият барои миллати тоҷик неъмати бебаҳо ва сарчашмаи асосии рушду пешрафти давлат ба ҳисоб меравад, зеро маҳз бо шарофати он кишвар тавонист роҳи мустақили худро интихоб намуда, дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мавқеи арзандаи худро пайдо кунад, ва имрӯз вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар аз он иборат аст, ки ин неъмати бузургро ҳифз намуда, барои рушди минбаъдаи давлат саҳмгузор бошад, то ки Тоҷикистон ҳамеша ҳамчун давлати соҳибистиқлол, сулҳхоҳ ва пешрафта боқӣ монад.
Эмомов Саид Маҳмадшоевич, сардори шӯъбаи таҳсилоти ибтидои касбии Коллеҷи техникии ДТТ ба номи академик М.Осимӣ
