Артиши миллӣ яке аз муҳимтарин рукнҳои давлатдории соҳибистиқлол ба ҳисоб рафта, дар таҳкими пояҳои истиқлолият, ҳифзи тамомияти арзӣ ва таъмини амнияти миллӣ нақши сарнавиштсоз мебозад. Пас аз ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ зарурати таъсиси неруи мудофиавии миллӣ ҳамчун кафили сулҳу субот ва ҳомии манфиатҳои кишвар ба миён омад ва ин вазифаи муҳими таърихӣ бо роҳнамоии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон амалӣ гардид. Таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар марҳилаи ҳассоси сиёсиву иҷтимоӣ қадами устувор дар роҳи таҳкими давлатдорӣ ва барқарорсозии сохторҳои конститутсионӣ буд. Аз ҳамон рӯзҳои нахустин Артиши миллӣ масъулияти бузурги ҳифзи марзу буми Ватан, таъмини оромии шаҳрвандон ва муқовимат ба ҳар гуна таҳдидҳоро бар дӯш гирифт. Бо гузашти солҳо ин ниҳоди муҳими давлатӣ марҳилаҳои ташаккул ва такмилро паси сар намуда, ба сохтори муназзам ва тавоно табдил ёфт. Имрӯз Қувваҳои Мусаллаҳ дорои сохтори мукаммал, низоми идоракунии самаранок ва ҳайати касбии афсарону сарбозон мебошанд, ки бо рӯҳияи баланди ватандӯстӣ адои хизмат менамоянд.
Хизмат дар сафи Артиши миллӣ барои ҷавонон мактаби бузурги мардонагӣ, интизом ва худшиносӣ маҳсуб меёбад, зеро муҳити ҳарбӣ дар онҳо ҳисси масъулиятшиносӣ ва эҳтиром ба қонунро тақвият медиҳад. Ҷавонон дар раванди хизмат меомӯзанд, ки ҳифзи Ватан на танҳо вазифа, балки шараф ва ифтихори ҳар шаҳрванди худогоҳ мебошад. Шароити хизмат сол ба сол беҳтар гардида, қисмҳои ҳарбӣ бо техника ва таҷҳизоти муосир таъмин мегарданд, то ки сатҳи омодабошии ҷангӣ ба талаботи замони муосир ҷавобгӯ бошад. Давлат ба масъалаи таъминоти иҷтимоии хизматчиёни ҳарбӣ, беҳтар намудани шароити будубош ва баланд бардоштани сатҳи касбии онҳо таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамояд. Мавсимҳои даъвати ҷавонон ба хизмати ҳарбӣ нишон медиҳанд, ки ҳисси ватандӯстӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ дар ниҳоди насли ҷавон афзуда, онҳо бо ихтиёри худ ба сафи Қувваҳои Мусаллаҳ мепайванданд. Ин раванд далели он аст, ки ҷомеа ба нақши Артиши миллӣ ҳамчун кафили сулҳу субот баҳои баланд медиҳад.
Амнияту оромие, ки имрӯз дар кишвар ҳукмфармост, натиҷаи заҳмати шабонарӯзии сарбозону афсароне мебошад, ки дар сарҳадҳои кӯҳӣ, дар минтақаҳои дурдаст ва дар шароити душвор адои хизмат мекунанд. Онҳо бо иродаи қавӣ ва эҳсоси баланди масъулият марзҳои давлатро ҳифз намуда, барои зиндагии осоиштаи мардум шароити мусоид фароҳам меоранд. Вақте ҷомеа дар фазои сулҳу субот рушд мекунад, иқтисодиёт пеш меравад ва насли ҷавон имкони таҳсилу эҷодро соҳиб мегардад, ин ҳама ба шарофати мавҷудияти неруи мудофиавии боэътимод аст. Аз ин рӯ, таҳкими иқтидори мудофиавии кишвар ва тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ вазифаи муҳими тамоми ҷомеа ба ҳисоб меравад.
Дар шароити ҷаҳони муосир, ки таҳдидҳои гуногуни амниятӣ, аз ҷумла ифротгароӣ ва ҷиноятҳои фаромиллӣ вуҷуд доранд, Артиши миллӣ ҳамчун сипари боэътимоди давлат вазифаи таъмини амнияти миллӣ ва ҳифзи манфиатҳои стратегиро иҷро менамояд. Танҳо бо такя ба ваҳдати миллӣ, худшиносии шаҳрвандӣ ва омодагии ҷавонон ба хизмати содиқона метавонем истиқлолияти давлатӣ ва тамомияти арзии кишвари азизамонро ҳифз намоем. Артиши миллӣ имрӯз рамзи қудрат, субот ва эътимоди ҷомеа буда, дар таҳкими давлатдорӣ ва ҳифзи арзишҳои миллӣ нақши муҳим мебозад. Аз ин лиҳоз, эҳтиром ба ҳомиёни Ватан ва дастгирии онҳо вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад, зеро пойдории сулҳу оромӣ ба ирода ва садоқати онҳо вобаста аст.
Холиқназар АЗИМОВ, муовини директор оид ба илм ва инноватсияи Коллеҷи техникии ДТТ ба номи академик М.Осимӣ, номзади илмҳои техникӣ, дотсент
